मी कोण आहे.🤔?.....
स्वतःची ओळख आपण आपल्या नाव किर्तीतून उकल करतो ,पण नेमकं आपण,कधी आपल्या मनाला विचारुन स्वतःची ओळख समोरच्या माणसाला नाही देली.....
मी कोण आहे ? हा जो प्रश्न आहे ,तो माझा करता समित नाही ,तो माझा मधल्या अस्थरित माणसाची ओळख करून देण्या इतपत समीत आहे....
आणि जेव्हा केव्हा मी माझा नावाव्यक्तरीत स्वतःची,अनोळखी व्यक्तीशी ओळख स्वतःच्या मनाला विचारुन सांगेल तेव्हा ती माझी खरी ओळख असेल....
स्वतःची ओळख प्रत्येक स्टेज ला नीप्ररांगत असते,जस ,की नोकरीच्या क्षेत्रात स्वतचं पेशा सांगतो ,हॉस्पिटल मधे स्वतःची ओळख पेशंट म्हणून सांगतो आणि शिक्षण क्षेत्रात आपण विद्यार्थी शी स्वतः चा अनुवाद करतो , पण जेव्हा आपण कोणत्या पण स्टेज पर्यंत नसतो तेव्हा आपण आपल नाव सांगून मोकळे होतो.
जो हा वेळ असतो ,जे की आपली ओळख सांगण्यासाठी समोरच्याला आपल नाव सांगावं लागते तेव्हा स्वतः समजून जायचं की आजुन आपल्याला आपली ओळख बनवायची आहे. आपलं त्या स्टेज पर्यंत काहीच मिळवलेल नसते ,हे नाव पण कोणीतरी देऊन गेलेलं असते...हेच कळायला आपल्याला खूप वेळ लागतो..
स्वातला गरीब अथवा धनवान म्हणून काही अर्थ नाही ..खिश्यात एक कण नसतो त्या क्षणात रोड वरती आपली खळगी भरवून घेणारी व्यक्ती चेहऱ्यावर स्मित ठेऊन आयुष्याशी झंडत असतो , तो स्मित हास्यच त्याला कधी गरिबीची जाणीव नाही होऊ देत ,मग आपण का गरीब आणि श्रीमंतिचा अर्थ अधनित आणि धनवान स्वरूपात मांडायची ..जो दुःखी तो गरीब आणि जो सुखी तोच श्रीमंत आहे..
सुखी माणूस स्वतःला कोणत्याच परिस्थितीत कमी लेखत नाही ,नी दुःखी माणूस स्वतः कडे सर्व काही असतानाही नसल्यागत मन पेलवून लावतो ....
स्वतःची ओळख आपण आपल्या नाव किर्तीतून उकल करतो ,पण नेमकं आपण,कधी आपल्या मनाला विचारुन स्वतःची ओळख समोरच्या माणसाला नाही देली.....
मी कोण आहे ? हा जो प्रश्न आहे ,तो माझा करता समित नाही ,तो माझा मधल्या अस्थरित माणसाची ओळख करून देण्या इतपत समीत आहे....
आणि जेव्हा केव्हा मी माझा नावाव्यक्तरीत स्वतःची,अनोळखी व्यक्तीशी ओळख स्वतःच्या मनाला विचारुन सांगेल तेव्हा ती माझी खरी ओळख असेल....
स्वतःची ओळख प्रत्येक स्टेज ला नीप्ररांगत असते,जस ,की नोकरीच्या क्षेत्रात स्वतचं पेशा सांगतो ,हॉस्पिटल मधे स्वतःची ओळख पेशंट म्हणून सांगतो आणि शिक्षण क्षेत्रात आपण विद्यार्थी शी स्वतः चा अनुवाद करतो , पण जेव्हा आपण कोणत्या पण स्टेज पर्यंत नसतो तेव्हा आपण आपल नाव सांगून मोकळे होतो.
जो हा वेळ असतो ,जे की आपली ओळख सांगण्यासाठी समोरच्याला आपल नाव सांगावं लागते तेव्हा स्वतः समजून जायचं की आजुन आपल्याला आपली ओळख बनवायची आहे. आपलं त्या स्टेज पर्यंत काहीच मिळवलेल नसते ,हे नाव पण कोणीतरी देऊन गेलेलं असते...हेच कळायला आपल्याला खूप वेळ लागतो..
स्वातला गरीब अथवा धनवान म्हणून काही अर्थ नाही ..खिश्यात एक कण नसतो त्या क्षणात रोड वरती आपली खळगी भरवून घेणारी व्यक्ती चेहऱ्यावर स्मित ठेऊन आयुष्याशी झंडत असतो , तो स्मित हास्यच त्याला कधी गरिबीची जाणीव नाही होऊ देत ,मग आपण का गरीब आणि श्रीमंतिचा अर्थ अधनित आणि धनवान स्वरूपात मांडायची ..जो दुःखी तो गरीब आणि जो सुखी तोच श्रीमंत आहे..
सुखी माणूस स्वतःला कोणत्याच परिस्थितीत कमी लेखत नाही ,नी दुःखी माणूस स्वतः कडे सर्व काही असतानाही नसल्यागत मन पेलवून लावतो ....
No comments:
Post a Comment